Jun 02

Dezelfde zorg met verschillende regelgeving

Emiel Knepper

Junior adviseur Zorg

Met het alsmaar toenemen van regelgeving en aantal zorgfinanciers, neemt ook het aantal afspraken toe waaraan de zorgaanbieder zich dient te houden. Dit heeft zijn  weerslag gehad op de accountantscontrole voor verslagjaar 2016. Door de complexiteit en regelgeving rondom de verantwoording van de geleverde zorg, is het begrijpelijk dat de controllers alle zeilen bijzetten om de verantwoording door de accountant goed te laten keuren. Dat de overheid de toegenomen tijd voor registraties erkent, blijkt uit het gepubliceerde hulpmiddel “Minder papier, meer tijd voor zorg”, naar aanleiding van het debat op 6 juli 2016 tussen de commissie voor VWS met staatssecretaris Van Rijn over het terugdringen van de regeldruk in de zorg. Het hulpmiddel biedt de mogelijkheid om overbodige registraties in kaart te brengen en is voornamelijk toepasbaar bij uniforme regelgeving rondom de registratie van de zorg.
Maar wat als er geen sprake is van uniformiteit en de verschillende zorgfinanciers verschillende (contractuele) afspraken maken rondom de registratie van zorg? Dan blijven de zorgverleners de zorgproductie op verschillende wijzen registreren, terwijl de geleverde zorg hetzelfde is! Zo zijn er bijvoorbeeld zorgmedewerkers die dezelfde zorg leveren aan verschillende cliënten, waarbij de ene cliënt een “PxQ” afspraak heeft en de andere cliënt werkt met een prestatiebekostiging. En wat betreft afspraken rondom productieplafonds mag bij de ene cliënt productie van zorg in een periode wèl gecompenseerd worden met een andere periode, terwijl dat bij andere cliënten met andere productieafspraken weer niet mag. Dit zorgt achteraf vaak voor verwarring en leidt bovendien tot productie die niet vergoed wordt en waar zorginstellingen pas achteraf achter komen.
Uit de praktijk blijkt vaak dat zorgmedewerkers moeilijk kunnen aangeven welke registraties overbodig zijn met de tool “Minder papier, meer tijd voor zorg”. Om dit probleem op te lossen is het belangrijk dat de afspraken goed vertaald worden naar de interne organisatie en dat de (zelfsturende) teams beter worden voorzien van die informatie waarmee zij kunnen werken en plannen. Wij ervaren dat er vanaf de werkvloer veel vraag is naar inzichten in deze afspraken. Maar wat maakt het zo lastig om deze afspraken goed te vertalen? De oorzaken zijn verschillend van aard: gebrek aan tijd, teveel afspraken en hoge complexiteit.
De toegenomen complexiteit schuurt aan twee kanten. Aan de ene kant is het begrijpelijk dat zorgfinanciers eisen stellen aan de zorg die zij financieren. Aan de andere kant moeten zorgmedewerkers zich nu bezighouden met andere plichten dan het leveren van zorg. Hoe meer zorgfinanciers, des te meer verschillende afspraken. We zouden ons kunnen afvragen in hoeverre zorgmedewerkers zich bezig moeten houden met de contractafspraken. De financiële afwikkeling vloeit voort uit de gemaakte contractafspraken, maar een zorgmedewerker is niet direct bezig met de vraag of een cliënt uit gemeente X of Y komt, en wat de financiële risico’s zijn per gemeente.
Zou de wet- en regelgeving eens vanuit de andere kant benaderd kunnen worden? Luister naar cliënt en zorgverlener en neem het primaire proces als uitgangspunt om de kaders te bepalen. Om zorgmedewerkers optimaal te faciliteren in het registratieproces is standaardisatie van de contractafspraken gewenst. Wellicht kunnen zorgaanbieders dit realiseren, met als resultaat dat de gewenste zorg kan worden geleverd aan de cliënt.
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone