okt 18

Impactanalyse

In ons vorige blog verbaasden we ons over de benadering van het huidige kostenonderzoek Wlz gezien de ontwikkelingen rondom het kwaliteitskader (we verwachten veel van fase 2 van het onderzoek, een kwalitatieve slag). Een andere ontwikkeling rondom het kwaliteitskader is de impactanalyse (NZa, maart 2017).
Op het Kwaliteitskader Verpleeghuiszorg van het Zorginstituut Nederland volgde in maart de Impactanalyse Verpleeghuiszorg van de NZa. Dit stuk berekent de financiële consequenties van het Kwaliteitskader en vervolgens wordt deze gebruikt als basis voor de toekenning van extra middelen ter waarde van 2,1 mld. euro (1). Prettig voor de verpleeghuizen maar een zorgwekkende ontwikkeling in de besluitvorming wanneer je kritisch kijkt naar de tekortkomingen in de analyse.
Scenario 1
De doorrekening vanuit het Kwaliteitskader vraagt (uiteraard) om extra financiële middelen, dit wordt berekend op 3,1 miljard euro vanuit het eerste scenario. Dit scenario gaat uit van de huidige parameters en rekent vervolgens met 2 aanwezige medewerkers per groep van 8 cliënten. Een mooie kwalitatieve benadering, vanuit het vastgestelde kader.
Scenario 2
Het tweede scenario van de impactanalyse kijkt naar de productiviteit per fte (2), het is niet duidelijk waarom men hierop inzoomt. De stelling “sommige zorgaanbieders komen tot een veel hogere personeelsinzet op basis van dezelfde middelen” lijkt de achterliggende reden maar wordt niet verder uitgewerkt. De analyse stelt simpelweg dat medewerkers 100% van hun tijd (in)direct bij de cliënt moeten zijn. Hiermee wordt het extra benodigde geld verlaagd tot 2,1 mld..
Er zijn inderdaad verbeteringen te behalen op de productiviteit en bij veel instellingen is er nog onvoldoende inzicht in de inzet van uren. Maar wat daarbij van belang is, is wát je doet en wáárom je dat doet! Het is een integraal plaatje binnen een organisatie vanuit een lange termijn visie, en geen doel op zich. Daarbij, het Kwaliteitskader legt een sterke nadruk op ‘samen leren en verbeteren’ en benoemt dat personeelsleden samen moeten leren van fouten, en dat ze bijvoorbeeld betrokken moeten worden bij het ontwikkelen van zowel het kwaliteitsplan als het kwaliteitsverslag. Wanneer wordt het personeel geacht dit te doen?
Scenario 3
Maar goed, nog steeds te duur. Dus vervolgens wordt er ook een streep gezet door de overhead in scenario 3, het kan met 20% minder! Ook hier verliest de impactanalyse haar verbinding met het Kwaliteitskader. In de huidige dynamische wereld van de zorg, met al haar regelgeving, verantwoording en veranderingen, is goede ondersteuning noodzakelijk. Het Kwaliteitskader vraagt bijvoorbeeld om een (nieuw, extra) jaarlijks kwaliteitsplan. Alle externe vereisten veroorzaken werk en wanneer er bespaard moet worden op de overhead, zou het goed zijn om eerst te snoeien in de oorzaken in plaats van de symptomen te bestrijden.
Maar dit gebeurt in scenario 3 en dat leidt tot extra kosten van het Kwaliteitskader van nog maar 1,3 mld. Wat een mooie maakbare wereld!
(1) Dit bestaat uit 1,3 mld. van de impactanalyse (scenario 3) + 0,3 mld. voor een toename van het aantal cliënten + 0,5 mld. voor overhead en de aanzuigende werking van de betere kwaliteit, zie brief Tweede Kamer, 31 765, nr. 273.
(2) Hierbij ontstaat ook gelijk al verwarring in terminologie; 1.286 uur per fte is namelijk 69% en geen 66% productiviteit.

Inge Blokker

Senior adviseur Zorg

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone