feb 17

Het compliance-circus rondom de zorgadministratie

Kim Brand

Financieel adviseur

Momenteel is de periode aangebroken dat de productie van de geleverde zorg over 2016 onder een vergrootglas wordt gelegd. Veel partijen hechten belang aan betrouwbare cijfers voordat deze definitief worden afgerekend met het zorgkantoor, gemeenten en de verzekeraars. Dat is een proces dat er niet makkelijker op is geworden. Denk aan de toename van de hoeveelheid contracten en regels. Voor de transitie van het zorgstelsel in 2015 leek dit nog redelijk overzichtelijk. Met het zorgkantoor werden afspraken gemaakt en de regels en controles waren overzichtelijk. Na de transitie van zorg naar de gemeenten en zorgverzekeraars is de stapel papierwerk flink toegenomen. Elke verzekeraar heeft eigen bepalingen, tarieven en handhavingsprocedures. De gemeenten hanteren ook eigen normen en spelregels, lang niet altijd volgens de informatie-uitwisseling die al tijdens het “oude AWBZ-regime” was bedacht en functioneerde (via Vecozo).
Het “toetsingsproces” is nu volop in gang. De interne controlemedewerkers gaan na of de zorgregistratie voldoet aan de eisen van het zorgkantoor, de zorgverzekeraars en gemeenten. Daarna toetst de accountant of dit beeld overeenkomt met de interne controles. Vervolgens zullen de financiers hier kennis van nemen en uiteindelijk de einddeclaratie goedkeuren. In drie zinnen lijkt dit behoorlijk overzichtelijk. De waarheid is echter weerbarstiger. De toetsbaarheid, legitimiteit en aantoonbaarheid van de zorg kunnen veel interpretatieverschillen en discussie opleveren. Discussie kan er bijvoorbeeld zijn over de vraag of de zorg “wel echt is geleverd”. Dat lijkt toch een punt dat eenduidig vastgesteld kan worden, immers: er is toch iemand die de cliënt van zorg heeft voorzien? In de praktijk, waar de regeldruk fors is toegenomen, de tarieven onder druk staan en bovendien de roep steeds groter wordt om het geld (terecht) zoveel mogelijk aan de zorg te besteden, blijkt dit nog niet zo eenvoudig. Als het tegenzit kan de zorgaanbieder klem komen te zitten tussen controleprotocollen, vaktechnische afwegingen van accountants, regeldruk binnen de eigen organisatie en handhavingsproblemen binnen de eigen procedures. Overigens kunnen we ons ook afvragen waarom we niets doen met controles die al worden uitgevoerd, maar die later nog eens dunnetjes worden overgedaan. Bijvoorbeeld controle van de productie die elektronisch wordt uitgevoerd door het zorgkantoor nadat de zorgaanbieder deze declareert via de AW319.
Begrijpelijk is dat zorgaanbieders op dit moment geen ruimte zien voor reflectie. Immers, er moet worden voldaan aan de compliance eisen. Geen goedkeuringsstempel betekent geen geld. Mijn pleidooi is echter om na de cyclus van interne- en externe controles als branche hieruit lessen te trekken en een visie te ontwikkelen op het compliance-circus. Daar horen ook suggesties bij voor verbetering. Daarvoor nodig ik geïnteresseerden graag uit voor een eerste visiebijeenkomst op dit thema. Doel is om op die manier als sector een vuist te maken tegen versobering van de compliance drift. Voorbeelden van verbeterpunten zijn er genoeg, maar de oplossingen maken het verschil…
Meld je hier aan voor de (gratis) bijeenkomst op 18 mei van 14 tot 17 uur te Utrecht
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone